Project: EMK terrein
Opdrachtgever: | |||
Periode: | Van 2010 tot - |
||
Contactpersoon: |
Het EMK-terrein dankt haar naam aan de Exploitatie Maatschappij Krimpen die zich in 1970 op het terrein vestigde voor het inzamelen, opwerken en verkopen van afvalolie en later het verwerken en opslaan van chemische afvalstoffen. De gemeente Krimpen aan den IJssel wil het EMK-terrein, gekwalificeerd als de meest giftige plek van Nederland (De kleine gifatlas van Nederland, 1983), graag opnieuw in gebruik nemen als bedrijfsterrein. Ondanks de getroffen maatregelen is er sprake van hoge grondwaterstanden die, tezamen met de aanwezige drijflaag, een nieuwe bestemming van het terrein in de weg staan. In 2008 is daarom besloten een Projectteam in het leven te roepen om de besluitvorming over een eventuele hersanering en de uitvoering daarvan voor te bereiden. Voor hersanering is inzicht benodigd in de geohydrologie en de aard en situering van de op het terrein aanwezige drijflaag.
Bodemsanering
In 1983/1984 zijn de bovengrondse installaties van de EMK ontmanteld en is vrijkomend puin gebruikt voor opvulling van kelders, putten en de ophoging van een dieper gelegen terreingedeelte. De inhoud van kelders is verspreid over het terrein.
In 1988 is het kader van de Interimwet bodemsanering (IBS) gekozen de locatie te isoleren middels een metalen damwand en een cementbentonietwand. In 1990 is als horizontale isolatie een asfaltverharding aangebracht en is een bronnering geplaatst met filters in het eerste watervoerende pakket (deepwells). De bodem zelf is ongemoeid gelaten. De meeste funderingen van de gesloopte gebouwen, kelders, pekputten en dergelijke zijn nog aanwezig.
In 1994 is een tijdelijke bemaling langs de damwand en de ankerschotten geplaatst die nog steeds in bedrijf is. Het opgepompte water moet worden gezuiverd alvorens het kan worden geloosd.
Onderzoeken
In september 2010 is de combinatie Geofox-Lexmond en TTE Consultants, in opdracht van de DCMR, gestart met een geohydrologisch en drjiflaagonderzoek. Ondanks de getroffen saneringsmaatregelen is er sprake van hoge grondwaterstanden, die tezamen met de aanwezige drijflaag, een probleem veroorzaken. Om de oorzaak van de hoge grondwaterstanden te achterhalen en de drijflaag in beeld te brengen, is een hydrologisch en drijflaagonderzoek opgestart. Afgelopen jaar is met behulp van een conceptueel model, historische data-analyse in combinatie met GIS en aanvullend veldonderzoek, gericht gewerkt aan beantwoording van de onderzoeksvragen. Gezien de complexe situatie is daarbij gebruik gemaakt van een scala aan veldwerk- en analysetechnieken (sonic drill, mobiele GC, oliekarakterisaties, methaansensor, etc.).
Stand van zaken
Hoewel de onderzoeken nog niet definitief zijn afgerond, is afgelopen jaar fors beter inzicht in de geohydrologie en het voorkomen van drijflagen verkregen. Niet alleen is de oorzaak van de hoge grondwaterstanden achterhaald, ook worden de contouren van de drijflaag zichtbaar. Er blijkt sprake van, waarschijnlijk niet aaneengesloten, drijf- en zaklagen waarin verschillende typen product en mengsels daarvan voorkomen. De activiteiten en resultaten zijn vastgelegd in de tussenstand 'Geohydrologisch en drijflaagonderzoek EMK-terrein'. Op basis van de nu bekende informatie kan tot optimalisatie en aanpassing van de getroffen saneringsmaatregel worden overgegaan. In 2011 en 2012 wordt tevens het drijflaagonderzoek voortgezet om de mogelijkheden en de kosten voor sanering van de drijflaag in beeld te brengen.